... það sé ekki best að rusla einhverju hingað inn svo fólk
hætti að skoða síðuna mína! Ég er eiginlega hálf hræddur við þessar
fáránlegu vinsældur síðustu daga. Mig grunar að einhver sé að koma
inn á síðuna mína og henda burt öllum 'cookies' og ýta svo á
refresh til þess eins auka heimsóknarfjöldann.
En jæja. Ég er búinn að vera velta fyrir mér muninum á íslenskri
og erlendri fréttamennsku síðustu daga. Að mínu mati eru
Íslendingar með allt niðrum sig í þeim efnum. Þeir eru eiginlega
eins og ruslatunnur; gleypa við hverju sem er án þess að æmta né
skræmta og virðast ekki hafa snefil af gagnrýnni hugsun. Lítum á
dæmi.
Fyrir jól varð mér á að horfa á viðtalsþátt í sjónvarpinu. Því
miður missti ég af byrjuninni svo ég veit eiginlega ekki hverjir
viðmælendurnir voru en það skiptir í raun ekki máli. Við skulum
kalla viðmælandann Frú Bjáni.
Frú Bjána tókst að láta þessari vitleysu vella upp úr sér: "Ég
var að tala við háskólamann um daginn og hann sagði við mig að
helsti gallinn við menntakerfið á Íslandi væri hvað Háskólinn
útskrifaði marga ómenntaða sérfræðinga."
Hvað í ósköpunum meinar hún með þessu?? Er hún að reyna að vera
sniðug? Segja eitthvað fullkomlega mótsagnarkennt í anda Mr.
Miyaki. Fyrir utan það að ég held að hún sé að ljúga þessu þá hefðu
þáttastjórnendur átt að krefja hana umsvifalaust um að útskýra
þessa snarheimskulegu staðhæfingu aðeins nánar. Í staðinn jánkuðu
þeir þessu bara eins og þetta hefði verið sem talað úr þeirra
hjarta.
Nei! Svoleiðis gerir maður ekki! Frú Bjáni hélt áfram:
"Við þurfum kannski að fara að endurhugsa hvað við meinum með
menntun? Kannski er tilfinningagreind og félagsleg hæfni bara
mikilvægasta menntunin?."
Mér þykir leitt að segja þetta en nei! Þetta er einfaldlega
rangt hjá þér. Maður með doktorspróf í kærleika er ófær um að gera
nokkuð í viðskiptaheiminum. Sömuleiðis getur maður sem er menntaður
í mannlegum samskiptum ekki smíðað brú, byggt né viðhaldið húsum,
virkjunum og svo framvegis. Við yrðum að grafa okkur holur í
jörðinni og éta það sem úti frysi.
En þáttastjórnendurnir sáu ekkert athugvert við þetta. Á Íslandi
er maður ekki leiðinegur við gestina sína. Maður bíður eftir að
þeir hafi lokið máli sínu og svo talar maður hugsanlega illa um þá
þegar þeir eru farnir.
Annað dæmi sem mig langar að nefna er þegar það var birt viðtal
við DNA heilarana í sjónvarpinu. Þeir þóttust geta "farið upp til
almættisins og gefið þar skipun um að breyta erfðarefninu
viðkomandi sjúklings" til að lækna hann. Daginn eftir birtist
"fréttaskýring" í Fréttablaðinu þar sem saga og kostir þessarar
stórmerkilegu lækningaraðferðar var rakin ÁN ÞESS að velta fyrir
sér þeim möguleika að þetta gæti verið tómt kjaftæði. Þetta finnst
mér alveg ömurlega óábyrg fréttamennska.
Ef Íslendingar vilja læra hvernig á að taka viðtal við fólk þá
mæli ég með því að þeir taki sér bretann Owen Bennett-Jones á BBC
til fyrirmyndar. Hann svoleiðis þjarmar að viðmælendum sínum þegar
þeir reyna að snúa útúr og forðast spurningar, þar til þeir
hreinlega biðjast vægðar.